Posts

Love at first sight......

Afbeelding
  Ik was 13 toen ik voor het eerst verliefd werd of voor wat ik van liefde wist. Thuis werd ons dat niet voorgeleefd. Een samenhang van strikte regels en heel veel teleurgestelde blikken. Oh als blikken konden doden....Mijn geliefde of dat wat ik daar voor hield, was de zoon van de apotheker. Ik heb nooit met hem gesproken. Zat heel wat uren op het bankje in een park voor zijn huis om maar een glimp van hem op te vangen. ... Maar dat gevoel - dat intens verlangen naar warmte, geborgenheid, iets dat me zei dat het goed was - heeft me nooit meer verlaten. Mijn huwelijk een verzameling vanzelfsprekende afspraken. Ik wist niet beter. Mijn echtgenoot had een droom en het was mijn taak die te verwezenlijken. Ons huis een pronkstuk om de familie te behagen. Toen het klaar was, was ik er ook klaar mee. Weer een poging die niet was gelukt.  Een boerderij in Drenthe tot grote woede van mijn vader. Zijn grootste wens, die nb door die dochter werd verwezenlijkt - een grove minachting. Maa...

Behouden huis.....

Afbeelding
Altijd fijn, wanneer FB je helpt herinneren aan wat je 4, 5, zelfs 10 jaar geleden postte. Nee, het weer blijkt toch niet zo snel te zijn veranderd, dat ik dat over al die jaren kan opmerken. De dag dat ik 5 jaar geleden de sleutels van mijn huis kreeg, was het net zo miezerend, als het weer nu 5 jaar later. Maar dat is in grote lijnen  wel het enige dat hetzelfde bleef. Na lang zoeken had ik het dan toch gevonden - een natuurstenen huis van rond 1900 in het zuiden, ca. 40 minuten rijden vanaf de kust. Niet te heet, net een beetje tegen de bergen  - een prachtige omgeving. Je keek tussen de muren en de kozijnen door naar buiten, maar wat hinderde dat. Het was een huis bedoeld voor de zomer. En dit was - zoals de verschillende makelaars mij hadden verzekerd - een gebied waar je rond kerst slechts een paar keer in de week de openhaard hoefde te stoken. De stenen muren van 60-80 cm dik hielden het huis in de zomer prettig  koel en  in de winter heerlijk warm, ...

Stamppot rauwe andijvie

Afbeelding
Voor het eerst in 5 jaar Frankrijk echt zin in Hollandse pot. De buitenste bladen van een krop frisse frisée lagen op het aanrecht lief naar me te lachen. Prima vervangers in een stampot andijvie. Hollands smullen in de zon op mijn Franse terras. En nu ik toch melk in huis had die op moest, meteen maar de volgende dag de pannenkoeken. Zo kan hij weer even. Volgende week brengen vrienden uit Nl een flinke stronk boerenkool. Ook in 5 jaar niet gegeten. Maar toch beter soms iets uit NL naar Fr, dan ik terug uit Fr naar het moederlandje.  De laatste tijd veel gepieker. Hoe wil of kan ik het nu de komende jaren. Traploos mijn huis in komen, dat is zeker. In huis - zonder zware dingen te tillen - gaat een goede trap nog makkelijk en in de toekomst zal daar wel een lift in kunnen. Een oud huis renoveren? Een nieuw project was immers de bedoeling. Niet recht toe recht aan verhuizen. Er moet toch het liefst nog wel wat te bedenken, veranderen, verbeteren en dan te klussen blijven....

Wintertijd....

Afbeelding
Het is oktober - nog even en wintertijd regeert weer onverbiddelijk ons leven. M ijn lijf zegt me steeds wat luider en vaker, dat ik minder langzaam dan zeker mijn eigen wintertijd ben binnengegleden. Tijd voor een nieuw lijstje - wat heeft dit leven me gebracht en waar zou ik nu nog mijn tijd aan willen besteden. Voorop in de plannen terug naar Noorwegen - 60 jaar geleden werkte ik mij met de postboot langs de kust van dorp tot dorp naar het uiterste noorden. Nu wil ik met een zelfde boot, wiegend(?) op de golven - a l dan niet bij noorderlicht -  het nieuwe jaar inglijden. Mijn liefde voor de  Noorse  taal vormt de rode draad in mijn leven. Een Noors huwelijk gaf me de ruimte om met het strenge horen en moeten van mijn jeugd te breken, om de wetenschap de wetenschap te laten en te onderzoeken waar mijn creative kant me zou kunnen brengen. Met veel zij-, op-, af- en uitstapjes uiteindelijk mijn eigen ik geworden. Na mijn bestaan als fotograaf aan de wilgen te h...

Col de Pailhères.....

Afbeelding
Auch leise Kunst wirkt .... zomaar een zin op Facebook. Met één klap terug in mijn Spaanse avontuur van de afgelopen dagen. Startpunt Bilbao - Guggenheim. Een imposant gebouw van Frank Gehry. Ook als je niet van kunst houdt een bezoek waard. Binnen de vaste collectie - voor mij feest. Zoveel werk van mijn  helden dat ik lang niet zag. Maar ook de wisselende exposities - stuk voor stuk pakkend. Na 6 uur bezoek moe en voldaan. Klaar voor de volgende etappe. Pamplona - aan de huizen mooie houten Baskische veranda's, gezellige kroegen en heerlijke pincho's, ook in je eentje en zonder bier of wijn. In de Franse Pyreneeën is het veel te koud, verder dus in Spanje - de N206.  Een formidabele weg, nog wat opgefleurd met links of rechts van de weg een afsteker - gewoon gokken. E en mooi dorp, uitdagend gravel -  a ls je er heen kunt, kan je ook terug.  Altijd prachtige vergezichten. Laatste idee voor het naar huis rijden - de Col de Pailhères, 2001m. ...

Onrust.....

Afbeelding
  Je zocht in Frankrijk naar een huis. Je vond het, je kocht het, je kreeg de sleutels. Verhuiswagen uitgeladen, meubels op zijn plek. Verbouwd wat je wilde verbouwen. Hard gewerkt en genoten. familie en vrienden enthousiast, de droom gerealiseerd. Het paleis was klaar! En dan..... Ik geniet van het franse leven, van mijn huis en mijn tuin. Was in jaren niet zo gezond en toch....Bij mij begint het weer te jeuken. Koos ik verkeerd, deed ik iets fout,. ...Niet zeuren. Je bent nu oud, Het is mooi zo! Hier gekomen om meer sober te leven. Amsterdam was superchique en prachtig, maar al dat gelikte, het paste me niet. Terug naar een oud huis met al zijn charme en gebreken. Maar deed ik ook dit weer te perfect? Moet zo'n verandering in meerdere stappen....was de breuk de eerste keer niet groot genoeg? In die 5 jaar hier ben ik behoorlijk veranderd. Geniet meer dan ooit van het gewone alledaagse, van een goed leven is mij goed genoeg. De storm in mijn  hoofd wil  niet gaan liggen....

Soms moet het gewoon even......

Afbeelding
  Keurig blauwgelakte teennagels op de rand van een zwembad in het zuiden van België - op weg naar La Douce! Een herinnering op FB van 6 jaar geleden. Die ochtend mijn expositie in Arti afgebroken. Een indrukwekkend einde van een onverwachte carrière - van genoten en tot op de bodem leeggedronken. Een jaar gewerkt aan deze expo, veel technische en praktische problemen. En vooral veel twijfels - hoeveel kwetsbaarheid kan je, mag je, durf je te tonen. Het sluitstuk van een verhaal, waar ik 15 jaar eerder mee was begonnen..... Na de lunch auto gepakt en weggereden. Klaar met het oude, benieuwd naar wat komt...... Een fijne gite in de Pyreneeën, eerste kennismaking met de Hérault, huis zoeken, COVID en nu al bijna 5 jaar hier genesteld. Natuurlijk fotografeer ik nog altijd, maar nu "what you see is what you get". Geen andere bedoelingen of betekenissen. Ik schrijf, lees, knutsel, schilder wat en probeer te tekenen. Vergis je niet, als je in zo'n klein gehucht gaat wonen, moet...